BİR VEFA YAZISI-MESUT YAZANEL

 

Bir vefa yazısıdır…

Uzun ince bir yoldayız , bu yol ki hak yoludur, Hakk’ın yoludur, her geçen gün bir nefes yaklaşırız da bir an bile düşünmeyiz belki ölümü … Er geç hepimizin başında ölüm şairin deyimiyle :

            Neylersin ölüm herkesin başında./ Uyudun uyanamadın olacak./ Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında?    / Bir namazlık saltanatın olacak, / Taht misali o musalla taşında.   (Cahit Sıtkı Tarancı)

 

Her nefsin canlının tadacağı belki de dünyada insanoğlunun en son öğreneceği duygulardan biriydi. Er ya da geç .

Vesile …

Bir hastalık belki , belki bir kaza kaderin aynası olan , alın yazsısı, kalbin durması, kriz, bir pıhtıen kutlu emir, Bakara Suresinin 156. Ayetinde zikredildiği üzerine

الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ ﴿١٥٦﴾

Ellezîne izâ esâbethum musîbetun, kâlû innâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn(râciûne).

Anlamı : Onlar başlarına bir musibet geldiği zaman: «Biz Allah'a aidiz ve sonunda O'na döneceğiz.» derler.

Ya sonra…

Ardında kalanlar ,göz yaşı dökenler, her an yüreğinden çıkaramayanlar, ardından Fatihalar, Yasinler, Hatimler okuyanlar.

Allah yanına alır sevdiğini erkenden , imtihan biter , değerlendirme başlar . Uzun ve derin bir bekleyiş hem ardından el sallayanlar için hem hesap günü için.

Mesele ardından iyi arkadaştı, iyi dosttu, hiç kimseyi kırmazdı , biz kendisinden razıydık, Allah da ondan razı olsun, biz hakkımızı helal ettik ,diyebilmek. Hesap gününde amel defterinin sağ tarafından gelmesiydi.

Mesele geride hayırlı işler bırakmak , hayırlı evlatlar yetiştirmek, geride kalanları emanet edecek evlat bırakabilmek. Allah razı olsun ! Bizleri yetiştirirken az ya da çok emeği geçen anne babadan, öğretmenlerimizden , büyüklerimizden…

Ve yaşarken kıymet bilen evlattan, kardeşten, dosttan Allah razı olsun, en zor anda derinden sarılıp acıyı bir bıçak gibi bölüp yüreğinde hisseden dosttan, Yunus Kızıl’dan ,Gazi Karabulut’tan, Yılmaz Uzun’dan, Mücahit Karabıyık’tan, Erhan Eroğlu’ndan Alper Taşyürek’ten, İhsan Uğraş’tan, Tuncay Genç’ten, Turhan Sakarya’dan,Metin Hakan Severcan’dan, Yılmaz Yılmaz’dan Veli Hayta’dan Mustafa Salman’dan 23 Kasım’dan 16 Şubata kadar telefonla her gün arayıp halimizi hatırımızı soran , hastaneye gelip ziyaret eden eş dost akrabalardan özellikle Mehmet Ergün ve Yusuf Orhan’dan da Allah razı olsun. İsmini yüreğimden zikrettiğim ancak tek tek adını yazamadığım dostlarım haklarını helal etsinler .

Ben sizlerden razıyım Allah da razı olsun. Yunus’un dilinden ,Yunusça, selam olsun sizlere.

Biz dünyadan gider olduk kalanlara selam olsun / Bizim için hayır dua kılanlara selam olsun
Ecel büke belimizi söyletmeye dilimizi / Hasta iken halımızı soranlara selam olsun
Tenim ortaya açıla yakasız gömlek biçile / Bizi bir arı veçhile yuyanlara selam olsun
Azrail alır canımız kurur damarda kanımız / Yayıcağız kefenimiz saranlara selam olsun
Sözdür söylenir araya kimse döymez bu yaraya / İltip bizi makbereye koyanlara selam olsun
Bunda hep gelenler gider hergiz gelmez yola gider / Bizim halimizden haber soranlara selam olsun
Aşık oldur Hakk'ı seve Hakk derdine kıla deva / Bizim için hayır dua kılanlara selam olsun
Miskin Yunus söyler sözü kan yaş ile doldu gözü   / Bilmeyen ne bilsin bizi bilenlere selam olsun  .

Dost böyle günde lazımmış bir kere daha çok iyi anladım.

Ve babamın yokluğunu , ona olan sevgimi ,saygımın ne kadar derin olduğunu, aramızdaki gizli bağın sağlamlığını , bir bakışındaki samimiyeti ve şefkati şimdi daha iyi anlıyor ve ona daha çok saygı duyuyorum . O bizleri hiç yarı yolda bırakmadı, bir gün olsun “ Olmaz ,demedi.”   Elinden geldiğince destekledi ve desteğini hiç  esirgemedi.

Belki parası yoktu ama – para biriktirmezdi- dost biriktirmiş, taziye için gelenleri görünce üzüntüm sevincime karışıp boğazıma düğümlendi. Eminim gözü arkada kalmayacak. İyi ki babamdı , iyi ki adamdı, iyi ki en iyi arkadaşımdı, adam gibi adamdı. Keşke helalleşebilseydim, keşke sarılıp hakkını helal et, babam diyebilseydim, bir türlü nasip olmadı , söyleyemedim. Ayaklarım o haldeyken yanına yürümedi, ciğerlerimden nefesim boğazımda düğümlendi.

Hakkını helal et babam ! Hakkını helal et ! Nasıl olsa bir gün buluşacağız .

Ölüm Allah’ın emri  ayrılık olmasaydı, VESSELAM.