KAR TANEM’İN DÜNYASI-TÜLAY ATABEY

 

 

 Bugün   hiç  ders anlatmak istemedim. Gökyüzüne  bakıp  öylece  susmak geldi içimden.

Dakikalarca  susmak...Sadece gökyüzüne sabitlenerek bakmak... Küçük arkadaşımın, kar tanemin,her

zaman yıldız gibi parlayan gözlerinde hüzün vardı çünkü.Onu bu şekilde görmeye alışık değildim.

            Geçen sene nisan ayında “Kutlu Doğum Haftası” sebebiyle okul bahçemizde düzenlenen

,çocukların yemeklerini alabilmek için birbirleriyle yarışırcasına keyifle sıraya girdiği, etkinliğimize

küçük  arkadaşım da katılmıştı.Kar tanemle beni tanıştıran Tuğba Hoca’mızla beraber yaşıtlarının

güle oynaya dağıtılan yemeklerden almalarını nefes almadan izliyordu. Onlara bakarken buğulu

gözleri: “ Ben de aranızda olup sırada beklemek istiyorum.”  der  gibiydi hüzünle...

          Her  şey  tam on iki yıl önce başlamış “SÜSLÜ”  ailesi için. Beyşehir’ den  Konya’ya çocuk-

larının cinsiyetini öğrenmek için gelen ailenin doktorun teşhisi  üzerine duygusal çöküntü

yaşamaları... “ Engelli bir çocuğu”  olacağını   öğrenen ilgili bir annenin hayata kilit vurması ve

art  arda  başlayan ameliyatlarla bebeği yaşatma  mücadeleleri...

         Doktorların “iki ay” bile  yaşamaz  dedikleri  küçük  arkadaşımın her şeye rağmen  hayata

gülümseyerek “Ben geldim.” demesi. Kocaman yürekli, sevgi dolu, etrafına  olumlu enerji saçarak

ışığıyla insanları kendisine hayran bırakan  kar tanemin ismi “BERAT”.  Şu  an 7. sınıf öğrencisi.

Altı yıl evde eğitim alarak öğrenimine devam etmiş. Evde  eğitimden nasibini alan  öğretmenlerinden

biri de “ben” oldum.

         Geçen  sene  tereddütle  başladığım evde eğitimin bana hayata dair güzel duygular kazandıraca-

ğını  bilemezdim.Cuma günlerini artık daha çok seviyordum Beratla tanıştığımdan beri.Ders esnasın-

da kurduğu özgün cümleler beni mest ediyordu  adeta. Pamuk elleriyle çizdiği ,renklerin dansıyla

süslediği resimlerini bana gösterirken duyduğu  heyecanı  hissetmemek mümkün  müydü?  

        Üstad Necip Fazıl’ın  muhteşem eseri “ Sakarya Türküsü” nü “Engelliler Haftası”  nda

küçüğümden dinlemek görülmeye değerdi . Eğlenerek satranç oynamanın , her türlü konuda zevkle

sohbet etmenin ,hedeflere ulaşmada engelleri yok saymanın mutluluğunu tatmak da bambaşkaydı

onunla...Sürekli “Allah’tan ümidimi kesmiyorum öğretmenim.Kesenlere de kızıyorum.” diyen

yaşama sevinciyle dolu olan, futbolcu olmayı hayal eden  kar tanemin sözlerine istinaden şimdi

sizlere soruyorum:

        “Hayallerimize ,ümitlerimize engel olan  engellerimiz mi yoksa düşüncelerimiz mi?

 

TÜLAY ATABEY, yazdı.